Sportloketwestbrabant
‘Het is zo bevrijdend. Het is bijna een soort medicijn. Ik kan hier mijn energie kwijt en tegelijkertijd maak ik mijn hoofd leeg.’

Het water vangt me op

Risma Arrias (42) kreeg 17 jaar geleden problemen met haar zicht door een vertroebeld hoornvlies. Ze onderging een hoornvliestransplantatie, waarna het weer beter ging. De aandoening is helaas niet verdwenen. Zo’n 2,5 jaar geleden kreeg Risma opnieuw klachten. In korte tijd werd haar zicht slechter. Ze ziet nu nog maar 20% en staat op de wachtlijst voor een tweede hoornvliestransplantatie, waarna ze hopelijk weer beter zal zien.

Jouw leven is in korte tijd veel veranderd

“Dat klopt. Ik herken mezelf soms niet meer terug. Ik ben een dynamisch persoon, ik heb altijd gereisd, wilde graag dingen ontdekken. Nu kan dat niet meer. Mijn werk in de zorg ben ik kwijtgeraakt door mijn aandoening, ook zijn we door mijn beperkte zicht verhuisd naar een rustigere plaats, Willemstad. Een rustigere omgeving is nu eenmaal overzichtelijker. Maar ik wil niet achter de geraniums zitten. Toen ik hier kwam wonen, wilde ik graag meer bewegen. Door mijn beperking vond ik het spannend om zomaar bij een sportclub naar binnen te lopen en mijn verhaal uit te leggen. Via het WMO-loket van de Gemeente Moerdijk ben ik in contact gekomen met Anja Buijtenhuis van Moerdijkfit.nl en Sportloket West-Brabant.”

Wat het een grote stap voor je om haar te bellen?

“Ik vond het heel spannend, want ik wilde niet in huilen uitbarsten. Mijn wereld was in korte tijd zo veranderd dat ik het moeilijk vond om erover te praten. Maar ik merkte dat Anja mij direct serieus nam. Ze stelde me gerust en vertelde me dat we samen op zoek zouden gaan en dat ik het niet alleen hoefde te doen.”

Was je direct enthousiast over haar idee om te gaan zwemmen?

“Niet direct. Ik was namelijk een keer hard gevallen in een zwembad en durfde eigenlijk niet te zwemmen. Maar toen ik hier de eerste keer kwam, bleek alles nog beter dan ik hoopte. De tegels van het zwembad hebben een ribbel waardoor ik meer houvast heb. Ik zwem mee met de 50plus groep en zowel de begeleidster als de mensen in de groep weten dat ik slecht zie. Hierdoor houden ze rekening met me en ze maken de weg voor me vrij. De eerste twee keer ging Anja met me mee en nu ga ik zelf met de bus.”

Hoe voelt het als je eenmaal in het zwembad bent?

“Het is zo bevrijdend. Het is bijna een soort medicijn. Ik kan hier mijn energie kwijt en tegelijkertijd maak ik mijn hoofd leeg. Ik ben normaal gesproken de hele dag alert en aan het denken over waar ik loop, waar een stoepje zit, waar de lichtknoppen zijn of ik mensen herken of niet. Dat kost allemaal veel inspanning. Maar als ik zwem ontspan ik helemaal. Ik ben er fitter door en gewoon een blijer mens. De angst om te vallen is weg, want het water vangt me op. Ik zou iedereen die een beperking heeft willen zeggen, dat er mogelijkheden zijn. Dat je het niet alleen hoeft te doen en dat er mensen zijn die je kunnen helpen om alles uit te zoeken.”

En heb je nog meer plannen, nu je ziet wat er mogelijk is?

“Anja heeft een proefles voor me geregeld bij een zitgym groep. Wanneer ik zit, heb ik balans en kan ik met de rest van mijn lichaam goed bewegen. Na de vakantie ga ik daar een les proberen.”